Człowiek wobec niestałości świata

Plan wypowiedzi w 4 krokach

Na to zadanie masz około 5 minut mówienia. Resztę czasu zostaw na zadanie niejawne.

1. I

   0:30

   Krok I: Teza

   Kohelet widzi, że wszystko przemija, ale z tej obserwacji wyprowadza mądrość, a nie rozpacz.

   Teza w dwóch krokach: świat jest niestały („marność nad marnościami”), a człowiek ma na to odpowiedź — cieszyć się darem dnia i pamiętać o Bogu.

   Powiedz: Księga Koheleta pokazuje, że skoro nic nie trwa wiecznie, trzeba umieć docenić to, co jest teraz.

2. II

   2:00

   Krok II: Argument 1 · lektura obowiązkowa

   „Marność nad marnościami” — próba bogactwa, mądrości i przyjemności.

   Mędrzec opisuje, że zdobył bogactwo, budował, szukał przyjemności i mądrości — i wszystko uznał za marność i pogoń za wiatrem. Słońce wschodzi i zachodzi, pokolenia przychodzą i odchodzą, „nic nowego pod słońcem”.

   Powiedz: Kohelet sprawdził wszystko, co ludzie uważają za szczęście, i odkrył, że nic z tego nie zostaje na zawsze.

3. III

   1:30

   Krok III: Argument 2 i kontekst

   „Wszystko ma swój czas” — i kontekst baroku.

   Słynny poemat o czasie rodzenia i umierania, płaczu i śmiechu pokazuje, że zmienność jest porządkiem świata. Kontekst: barokowe malarstwo vanitas (czaszka, klepsydra, zgaszona świeca) albo sonety Mikołaja Sępa Szarzyńskiego o nietrwałości rzeczy świata.

   Powiedz: Barok powtarza myśl Koheleta: wszystko, co ziemskie, przemija, więc trzeba szukać tego, co trwałe.

4. IV

   0:30

   Krok IV: Wniosek

   Niestałość świata nie odbiera sensu dniu dzisiejszemu.

   Wniosek: Kohelet nie jest pesymistą. Radzi jeść chleb z radością, cieszyć się pracą i bać się Boga.

   Powiedz: Mądrość Koheleta polega na tym, by nie przywiązywać się do tego, co przemija, ale umieć się tym cieszyć.

Konteksty do wyboru